FANDOM


Metro 2033 (2015 hardcover)

Artem Aleksjewicz Czarny (RU. Артём Алексеевич Чёрный) (otczestwo nadane mu po adopcji przez Ojczyma, Suchego, nazwisko wymyślił sam), w skrócie znany jako Artem jest głównym bohaterem książki Metro 2033, Metro 2035 oraz serii gier Metro 2033, Metro: Last Light oraz Metro Exodus.

Przeszłość Edytuj

Artem został urodzony 31 marca 2009 roku w Moskwie na krótko przed wojną atomową. Po wojnie mieszkał z mamą na stacji Timirjazewska do momentu gdy stacja padła pod naporem szczurów. Z ataku uratował go wtedy Suchy, który został jego ojczymem. Po wydarzeniach z Timirjazwewskiej Artem zamieszkał na stacji WOGN. W bliżej nieokreślonym czasie Artem wraz z Żenią i Witalikiem otworzyli drzwi hermetyczne na stacji Ogród Botaniczny. Podczas spaceru po powierzchni zostali zaatakowani przez sforę zmutowanych psów. Żenia i Witalik uciekli a Artem został otoczony przez sforę. Z ataku uratował go czarny, który na pożegnanie powiedział mu, że jest "pierwszy".

Metro 2033 (książka) Edytuj

Pierwszy raz Artem przedstawiony jest w pierwszym rozdziale Metro 2033, gdy razem z kilkoma innymi mieszkańcami stacji WOGN patroluje północny tunel. Tam spotyka Huntera, przedstawiciela Zakonu Sparty który pyta się go o ataki czarnych i ogólną sytuację na stacji. Sam Hunter wyrusza spróbować zniszczyć czarnych, przed tym każe Artemowi udać się do Polis i znaleźć Młynarza. Wyrusza karawaną na Ryżską. Artem przy pomocy najpierw przemytnika Burbona a potem Chana kontynuuje podróż podczas której niejednokrotnie cudem unika śmierci i dostaje się do Polis. Później wyrusza zniszczyć czarnych przy pomocy broni rakietowej.

Między Metro 2034/Metro 2035 Edytuj

Bierze udział w pamiętnej Bitwie o D6, gdzie zostaje poważnie ranny i zagraża mu śmierć z wykrwawienia. Życie ratuje mu Polatucha, który przetacza mu swoją krew. Od tej pory Polatucha i Artem stają się dobrymi przyjaciółmi. W tym czasie bierze on również ślub z Anną - córką Młynarza, oraz wraca na WOGN. Codziennie wychodzi on na wieżowiec znajdujący się niedaleko wejścia do stacji, aby nasłuchiwać i nadawać fale radiowe. Zyskuje on miano dziwaka.

Metro Exodus Edytuj

Gdy nastaje rok 2035 Artem wciąż szuka sygnałów. 15 lutego szukał ich będąc na szczycie wieży Ostankino, skąd dwa lata wcześniej zgładził Czarnych. Po wielu godzinach nic nie znajduje, zatem schodzi do metra. W drodze powrotnej o mało co nie zostaje zjedzony przez watahę wartowników. Na ratunek przybywają mu jednak żołnierze Zakonu Sparty w postaci starych znajomych - Kniazia, Aloszy, Damira i pozostałych. Dostaje ochrzan od Młynarza oraz prośbę od jego córki, a swojej żony - Anny - by przestał. Ten jednak nie ustaje w działaniach, nawet pomimo już coraz częstszego napromieniowania. Po imprezie z chłopakami tydzień później rusza w kolejne miejsce - do zakazanej strefy Hanzy. W podróż zabiera się również Ania, która chce za wszelką cenę sprawdzić, czy rzeczywiście ma rację. Po wielu godzinach nic nie znajdują, więc opuszczają strefę. W pewnym momencie jednak, wracając przez jeden z wiaduktów, zauważają działający pociąg. Zgarnia ich patrol Hanzy, gdzie odkrywaja iż Ci pojmali dwójkę starszych ludzi z okolicy, którzy szukali kontaktu z Moskwą. Kiedy Artem rusza by ich ocalić przed plutonem egzekucyjnym żołnierze zabijają zatem najpierw jego, a potem starców, zabierając córkę Młynarza.

Po pewnym czasie spotyka Andrieja Jermaka, jednego z robotników, którzy ciągle się buntują wobec obsługi stacji. Odkrywa że znalazł się w bazie Hanzy w Jużnym Butowie, gdzie Linia Okrężna wierzyła, że przybysze to tak naprawdę amerykańscy szpiedzy i że Trzecia Wojna wciąż trwa. Dzięki jego pomocy uwalnia swoją żonę, a następnie niszczy sprzęt zagłuszający, odkrywając że nie tylko Moskwa przetrwała wojnę, ale i cały świat. Udaje im się zdobyć lokalny pociąg, ale przybywa Sparta, która ich zatrzymuje. Gdy jednak okazuje się kim są Zakon sprzeciwia się Hanzie, stając się zagrożeniem dla Niewidzialnych Obserwatorów. Wiedząc że nikt im w Moskwie nie uwierzy zabierają pociąg, uciekając uprzednio Związkowi, a następnie wyruszając w kierunku góry Jamantau w celu dostania możliwości powrotu do celu.

W trakcie podróży orientują się, iż można oddychać swobodnie poza terenami Moskwy oraz nadają nazwę swojemu parowozowi - Aurora. W pewnym momencie docierają nad Wołgę, gdzie jak się okazuje istnieje cała hanza ocalałych, wśród których obok zwyczajnych ludzi są też i bandyci. Napotykają też technofobiczny Kult Rybiego Cara, prowadzony przez despotycznego oraz podstępnego Silantiusa, który rzuca ludzi do walki z demonami elektryczności. Do załogi przystają również mechanik Krest, lekarka Katia oraz jej córka Nastia. Artem przejmuje też drezynę nowego znajomego, wagon którym cała trójka przybyła, natomiast. Kiedy udaje im się przejść obok jednych i drugich oraz opuścić most wyruszają dalej w stronę Uralu.

Tam Młynarz, Anna i Artem odkrywają, iż rząd Rosji nie istnieje, a w środku Arki znajdują się tylko i wyłącznie kanibale. Z pomocą SamaIdioty udaje im się uciec, zabić doktora oraz dowódców frakcji, po czym uciekają, kopiując dane oraz niszcząc wszelki sprzęt w bazie. Teść Artema jest wstrząśnięty, a sam jest wściekły na niego za jego ślepą wiarę i brak podejrzeń gdy przybyli. Grupa jednak, za sprawą Idioty, decyduje się wyruszyć do centrum Kaspijskie-1, gdzie mają nadzieję na znalezienie map satelitarnych, ponieważ miejsce to wciąż działało po Ostatniej Wojnie.

Na miejscu toczą walkę z Munai-bailer. Artem przejmuje vana należącego do Saula, po czym wyrusza do latarni przy centrum komunikacyjnym. Spotyka tam córkę jednej z pracownic - Giul - która walczy o wyzwolenie swojego ludu spod panowania Nafciarzy kierowanych przez Barona. Z jej pomocą wchodzi do środka i zdobywa mapy, po czym razem z Damirem postanawia wspomóc lokalny ruch oporu. Kiedy udaje im się ukraść wodę dla Aurory zasypia, by obudzić się na polu bitwy - ludzie Barona zaatakowali pociąg, na szczęście z pomocą Giul on i pozostali członkowie załogi odparli atak. Rozumiejąc iż nie ma zbyt wiele czasu decydują się na infiltrację platformy wiertniczej. Udaje im się dotrzeć do paliwa, ale nagle Baron zaprasza do siebie męża Anny. Ten przedstawia propozycję wręcz na ostrzu noża - w zamian za wydanie Giul pozwoli im odejść z paliwem. Wszystko jednak przerywa owa kobieta. Staczając nierówną walkę wywołują rewolucję na terenie całej stolicy bandyckiego imperium. Baron, który omal nie zabił Giul, usiłował zabić Artema, jednak z pomocą przyszła Anna, która zastrzeliła tyrana. Giul opuściła później Aurorę, by dokończyć dzieła, zaś Artem wrócił do Anny.

Podczas wyprawy z pustyni Młynarz odkrył miejsce, gdzie Spartanie mogliby się osiedlić. Wkrótce miał miejsce ślub Katii i Stiepana, na którym Czarny przybył w ostatniej chwili. Podczas wznoszenia toastu jednak nagle jego żona zaczęła kaszleć krwią, a wkrótce potem straciła na krótką chwilę przytomność. Kobieta opowiedziała, iż doktor z Jamantau zdiagnozował rozpadające się płuca przez bunkier nad Wołgą, do którego wpadła. Gdy była nieprzytomna nawdychała się trującego gazu, co doprowadziło do omawianej sytuacji. Młynarz wraz z Katią i Jermakiem zdecydowali - wyślą zwiad do doliny. Jeśli wszystko się ułoży, zostają. Jeśli nie - jadą dalej, mijając po drodze Nowosybirsk, gdzie znajdowało się lekarstwo.

W dolinie nieopodal Burabaju odkryli istnienie niemal rajskich warunków, a także podejrzliwie nastawione ugrupowanie bojowe, znane jako Dzieci Lasu. Jednakże ponieważ Aloszę znalazła Olga, a ten o wszystkim jej opowiedział Dzieci zdecydowały się ostatecznie puścić go wolno. Co więcej - duet zakochał się w sobie. Jednak Artem nie miał tyle szczęścia - stracił sprzęt i musiał działać sam. Ostatecznie przedarł się przez osadę lokalnych mieszkańców i wyeliminował bandytów, po czym spotkał przy cerkwi Pana Lasu. Udało mu się go przepłoszyć, a następnie dotrzeć na szczyt ruin. Na miejscu spotkał Olgę, jaka powiedziała mu o pobliskiej osadzie drugiej grupy Dzieci - Piratów oraz o tym, że Alosza ruszył w kierunku tamy. Mimo wszystko Artem Aleksiejewicz przedarł się przez obóz i do tunelów tamy, gdzie jednak panowało zbyt duże promieniowanie. Podczas wyjścia na zewnątrz spotkał Aloszę. Ten pokazał mu Martwe Ziemie oraz opowiedział o wszystkim co go spotkało, jak również o decyzji, by Olga i jej lud ewakuowali się możliwie jak najdalej, ponieważ w mniej niż rok tama puści, a napromieniowana woda zmyje całą dolinę. Duet pokonał zmutowanego niedźwiedzia, po czym ruszył w stronę Aurory.

W drodze do Nowosybirska Artem i reszta Aurory odkryła, iż promieniowanie wykracza poza skalę. Znajdowali się 500 km od miasta, a promieniowanie osiągnęło wartość moskiewską. Młynarz zdecydował się podzielić zespół, pójdzie z Artemem do centrum miasta. Na miejscu spotkali w tunelach Kiryła Chlebnikowa, ostatniego ocalałego, który mieszkał z ojcem, jaki jednak nie wrócił z ostatniej misji na powierzchnię. Teść postanawia wysłać zięcia po mapy po krótkiej rozmowie z Kiryłem, a sam rusza do centrum komunikacji satelitarnej, celem odnalezienia map satelitarnych Bajkału. Artem przedziera się przez tunele pełne dziwnej mazi, a następnie wychodzi na powierzchnię, idąc do Instytutu Naukowo-Badawczego, gdzie był Renergan-F - lek dla żony. W trakcie poszukiwań jednak Artem napromieniował się śmiertelnie, a ojciec Anny poświęcił swoją dawkę Antyradu dla niego. I to nie starczyło - załoga uratowała dawnego mieszkańca WOGN-u, lecz był zbyt napromieniowany i trzeba było robić transfuzję.

To czy Artem przeżyje zależy od decyzji gracza. Jeśli dokonano "dobrych" wyborów w zakończeniu Artem i Anna urządzają jej ojcu pogrzeb nad Bajkałem i zakładają osadę. Jeśli jednak wybrano "złe" decyzje Artem umrze i zostanie pochowany razem ze swoim dowódcą.

Wygląd Edytuj

W książkach i grach nie zostaje opisany jego wygląd, jest to zapewne spowodowane tym, aby czytelnik lepiej się z nim utożsamiał. Urodzony przed Apokalipsą chłopak miał kontakt ze słońcem, pozwoliło mu to być bardziej odpornym na choroby niż urodzeni na stacji koledzy.

Galeria Edytuj

CiekawostkiEdytuj

  • Artem a grupę krwi AB Rh+ według Metro Exodus (w Rosji ta grupa ma oznaczenie 4+). Oznacza to że może przyjąć każdą grupę krwi.
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.